Erlijioa eta gastronomia oso-oso lotuta egon dira beti, eta Aste Santua horren adierazgarri ezin hobea da. Egunotako errezeta ugarietako protagonista nagusia arraina da, baita haragirik ez jateko betebeharra ere. Kultura guztietan gertatzen den bezala, bijiliarako eta gorputzaren arazketarako epealdi sakratu bezain erlijiosoa da.

Fededun katolikoek haragirik ez jateko betebeharra bete behar zutenez, ordezko osagaiak bilatu behar izan zituzten, eta barazkiak zein arraina protagonista zituzten platerak prestatzen hasi ziren. Haragia luxutzat hartzen zutenez, bekatua zen arrandiatasun hori azaltzea.

Menuetan haragiaren arrastorik ere ez dagoenez, garai honetako berezko soiltasun gastronomikoak eskualdeen arabera era batera edo bestera prestatzen diren hainbat plater utzi dizkigu: haragirik gabeko eltzekariak, arrainak eta barazkiak.

Bakailaoa funtsezko osagaietakoa da, lehen plateretan nahiz bigarrenetan. Bakailaoz edo ziazerbaz egindako eltzekaria sasoi honetako ohiko platera da, eta proteina ugari ditu. Kroketak eta tortillak ere agertzen dira Aste Santuko menuetan. Iparraldean, berakatz-zopa egunotako plater bereizgarria da, eta ogiz zein arrautzaz eginda dago.

Era berean, sasoi honetako ohiko postre ezin gozoagoak ere badira garrantzitsuak. Jatorriz, barauari aurre egiteko benetako mokadu energetikoak ziren, eta herritar gehienentzat eskuragarriak ziren produktuez egiten ziren. Jatorri xumeko postre horiek azkar asetzea eta haragirik ez jatea zeukaten helburu. Egunotako postre ugarien artean, torradak (Asturiaseko pikatosteak edo borratxinoak) nabarmendu behar dira, gozoki tradizionalak dira-eta. Hona hemen sasoi honetako beste postre bereizgarri batzuk: esne frijitua, kanelaz edo almibarrez egindako pestiñoak edo erroskilak, Garizumako kauserak, Valentzia zein Kataluniako Pazkoko mona, Mallorcako crespellak…

 

 

Eduki hau beste web gune batzuetan erabiltzeko, url honen bidez estekatu eta iturria zainduzaitez dela aipatu beharra dago.
© Zainduzaitez, Bilbao 2014-2015. Lege-Oharra